Εκπαιδευτική επίσκεψη στο Παρίσι: μια ονειρεμένη πόλη  

Παρίσι, πόλη του φωτός! Παρίσι, μητρόπολη κοσμοπολιτισμού. Για πολλούς το Παρίσι δεν είναι μόνο μια από τις ωραιότερες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, αν όχι η ωραιότερη. Αποτελεί συνάμα πηγή έμπνευσης πνευματικής όσο και τόπο εξόχως ερωτικό.

Για εμάς, τους μαθητές της Δευτέρας τάξεως ενιαίου Λυκείου Κολλεγίου Αθηνών, το ταξίδι μας στη Γαλλία ήταν αφορμή για γνώση, μάθηση και ευεξία. Το ταξίδι αυτό είχε προγραμματιστεί στα πλαίσια του ομίλου της  Unesco και του ομίλου «Ανησυχούμε καλλιτεχνικώς ».

Την Τετάρτη 21 Νοεμβρίου 2007, αργά το απόγευμα, επιβιβαστήκαμε στην Air France και ξεκινήσαμε το ταξίδι μας για την ονειρεμένη πόλη. Η πτήση μας διήρκησε τρεις ώρες. Γύρω στις έντεκα το βράδυ, οι φωνές μας πλημμύριζαν την είσοδο του ξενοδοχείου στο οποίο καταλύσαμε.

Την επόμενη μέρα, ξυπνήσαμε όλοι κεφάτοι και ξεκούραστοι. Επιμεληθήκαμε την εμφάνισή μας, όσο περισσότερο μπορούσαμε και κατευθυνθήκαμε στο εντυπωσιακό κτήριο της Unesco, όπου μας περίμεναν ο Έλληνας πρέσβης στη Γαλλία και ένας Άγγλος αξιωματούχος της Unesco. Μας υποδέχθηκαν με χαρά, μας μίλησαν διεξοδικά για το έργο της Unesco και μας ξενάγησαν στο εσωτερικό του κτηρίου όπου θαυμάσαμε ποικίλα έργα τέχνης. Στη συνέχεια απολαύσαμε το γεύμα που παρέθεσε προς τιμήν μας ο Έλληνας πρέσβης, ο οποίος μάλιστα παραχώρησε συνέντευξη στα παιδιά του ομίλου Unesco.

Μόλις ολοκληρώσαμε την εξαιρετικά διαφωτιστική επίσκεψή μας στην Unesco, αρχίσαμε την περιήγησή μας στην πόλη που μας γοήτευε ολοένα και περισσότερο. Εντυπωσιαστήκαμε από ένα από το σύμβολα του Παρισιού τον Πύργο του Άιφελ, που υψώθηκε στον ορίζοντα της πόλης το 1889 και έχει ύψος 320μ. Θαυμάσαμε την Αψίδα του Θριάμβου μνημειώδες έργο που αναγέρθηκε στις αρχές του 19ου αι.., για να θυμίζει τις νικηφόρες μάχες του Ναπολέοντα. Μαγευτήκαμε από τα κομψά αναγεννησιακά κτήρια του Παρισιού που μοιάζουν να είναι σκαλισμένα στο χέρι. Νοιώσαμε την σμαραγδένια αύρα του Σηκουάνα, στεφανωμένη από την κατανυχτική ατμόσφαιρα, που διέχεε η μεσαιωνική εκκλησία της Notre Dame, καθώς έστεκε περίοπτη και επιβλητική στην όχθη του ποταμού.

Καθ’όλη τη διάρκεια της περιήγησής μας στο Παρίσι, παρατηρούσαμε τους κατοίκους του να κυκλοφορούν το ίδιο καλαίσθητοι ,όπως και η πόλη τους, άλλοι για να διεκπεραιώσουν τις εργασίες τους και άλλοι για να χαλαρώσουν περιδιαβαίνοντας μόνοι τους ή με τις παρέες τους.

Γυρίσαμε στο ξενοδοχείο μας αργά το απόγευμα, αναζωογονημένοι από την ομορφιά που μας έζωνε από παντού.

Την Τρίτη ημέρα της διαμονής μας στο Παρίσι, θέλοντας να επισκεφθούμε όσα περισσότερα αξιοθέατα μπορούσαμε, από τα αναρίθμητα που υπάρχουν στο Παρίσι, βάλαμε πλώρη για την Μονμάρτρη, το μουσείο του Λούβρου και μία από τις διασημότερες λεωφόρους του κόσμου, τη λεωφόρο Ηλυσίων Πεδίων.

Πρώτος μας σταθμός ήταν η Μονμάρτρη, συνοικία με στενά φιδωτά σοκάκια και μικρές πλατείες. Η Μονμάρτρη όσο κι αν αναπτύχθηκε πλέον τουριστικά, θα είναι πάντοτε συνδεδεμένη με τον μποέμ τρόπο ζωής, αφού ζωγράφοι και ποιητές, από τον Πικάσο μέχρι τον Απολινέρ, εκόμισαν την τέχνη τους εκεί. Ακόμα και σήμερα είναι εκεί συγκεντρωμένοι πολλοί καλλιτέχνες που ζωγραφίζουν στα γρήγορα πορτρέτα τουριστών. Στην κεντρική πλατεία της Μονμάρτρης, μαγευτήκαμε από την ολόλευκη εκκλησία της Σακρέ Κερ, βασιλική που θεμελιώθηκε στα τέλη του 19ου και ολοκληρώθηκε στις αρχές του 20ου  αιώνα.

Επόμενος σταθμός ήταν το μεγαλύτερο μουσείο στον κόσμο το μουσείο του Λούβρου μέσα στο οποίο εκτίθενται πάνω από 350.000 ανεκτίμητης αξίας εκθέματα. Διασχίζοντας τις τεράστιες και ψηλοτάβανες αίθουσες του κτηρίου που χτίστηκε για φρούριο το 12ο αι. μ.Χ., κοιτούσαμε έκθαμβοι ελληνικές και ρωμαικές αρχαιότητες αριστουργήματα γαλλικής και ιταλικής γλυπτικής και κορυφαία έργα τέχνης από το 12ο μέχρι το 19ο αι. έως  ότου στυλώσαμε το βλέμμα άφωνοι και κατασυγκινημένοι μπροστά στην Αφροδίτη της Μήλου και τη φτερωτή Νίκη της Σαμοθράκης.

Για να εκτονωθούμε από τη συγκινησιακή φόρτιση που νοιώσαμε στο μουσείο του Λούβρου,αποφασίσαμε να ασχοληθούμε με ψώνια και επίσκεψη στα φημισμένα καφέ του Παρισιού. Έτσι, κατευθυνθήκαμε στη διάσημη λεωφόρο Ηλυσίων Πεδίων και την ομώνυμη συνοικία, η οποία ακτινοβολεί πλούτο και ισχύ. Την προσοχή μας έκλεψαν τα πανύψηλα δέντρα που αφθονούν σε απόσταση πολλών χιλιομέτρων, αριστερά και δεξιά της λεωφόρου, καθώς και τα περίτεχνα συντριβάνια που κοσμούν τους πεζοδρόμους που την περιβάλλουν. Περπατήσαμε και είδαμε τις βιτρίνες πολλών οίκων υψηλής ραπτικής που υπάρχουν αριστερά και δεξιά της λεωφόρου. Όταν κουραστήκαμε, απολαύσαμε υπέροχα ροφήματα, ζεστή φιλοξενία και άμεση εξυπηρέτηση σε ένα πολυτελέστατο καφέ. Η μέρα μας τελείωνε το ίδιο όμορφα, όπως είχε κυλήσει.

Η προτελευταία ημέρα της διαμονής μας στο Παρίσι, μας βρήκε να ανυπομονούμε να επισκεφθούμε το μουσείο Ορσέ και το κέντρο Ζορζ  Πομπιντού. Κατά τις 10:30π.μ μετά από μια ευχάριστη οδική διαδρομή ανάμεσα στα περίτεχνα και αρχοντικά μέγαρα του Παρισιού, φτάσαμε στο μουσείο Ορσέ. Θαυμάσαμε την εξαίσια πρόσοψη του παλαιού σιδηροδρομικού σταθμού των αρχών του 20ου αι., όπου στεγάζεται το μουσείο. Μπαίνοντας μέσα, το φως, οι τεράστιοι  χώροι και πάνω απ’όλα τα εκθέματα του μουσείου, μας έκοψαν την ανάσα. Τα εκθέματα καλύπτουν  ένα ευρύ φάσμα καλλιτεχνικών ρευμάτων της περιόδου από το 1848 ως το 1914. Το πρώτο επίπεδο του μουσείου φιλοξενεί έργα νατουραλιστών και συμβολιστών ζωγράφων καθώς και γλυπτά. Το δεύτερο επίπεδο, στεγάζει τους πιο διάσημους πίνακες ιμπρεσιονιστών και μεταιμπρεσιονιστών ζωγράφων. Μόλις ολοκληρώσαμε στο μέτρο του δυνατού την επίσκεψή μας στο μουσείο Ορσέ, κατευθυνθήκαμε στο καφέ του μουσείου.

Στη συνέχεια επισκεφθήκαμε το κέντρο Ζορζ Πομπιντού. Το κέντρο αυτό άνοιξε τις πύλες το 1977. Αποτελεί ένα από τα διασημότερα δείγματα της σύγχρονης αρχιτεκτονικής χάρη στην ευρηματική ιδέα των αρχιτεκτόνων του να τοποθετήσουν στο εξωτερικό του μέρος χρωματιστές σωληνώσεις. Σχεδιασμένο ώστε να λειτουργήσει ως πολιτιστικό κέντρο,στεγάζει το μουσείο σύγχρονης τέχνης της Γαλλίας, καθώς και κινηματογραφικές αίθουσες, βιβλιοθήκες και χώρους παραστάσεων.

Αργά το απόγευμα, επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο μας για να προετοιμαστούμε για τη βραδυνή μας διασκέδαση. Καθώς όμως μοιραζόμασταν ενθουσιασμένοι τις εμπειρίες και τις εντυπώσεις μας συνειδητοποιήσαμε ότι η επόμενη μέρα ήταν η τελευταία μας στο Παρίσι.

Ξημέρωσε Κυριακή. Τα συναισθήματά μας ήταν ανάμεικτα. Από τη μια επιθυμούσαμε να βρεθούμε πλέον με τις οικογένειές μας, ενώ από την άλλη θέλαμε να ζήσουμε περισσότερο στην πόλη που μας είχε μαγέψει. Με θλίψη μαζέψαμε τα πράγματά μας. Η τελευταία μας επίσκεψη στο Παρίσι αφορούσε στο μουσείο Πικάσο. Αμέσως μετά θα επιστέφαμε αεροπορικώς στην πατρίδα.

Το πανέμορφο ανακαινισμένο μέγαρο σαλέ στη συνοικία Μαρέ είναι ένα εξαιρετικό μέρος όπου φιλοξενείται μια μεγάλη συλλογή από πίνακες, γλυπτά, σχέδια και άλλα καλλιτεχνήματα του Πάμπλο Πικάσο στα οποία περιλαμβάνονται έργα της κυβιστικής περιόδου.

Αφού ήπιαμε τον τελευταίο μας καφέ στο Παρίσι, επιβιβαστήκαμε στα λεωφορεία και πήγαμε στο αεροδρόμιο. Καθ’ όλη τη διάρκεια της πτήσης, συνομιλούσαμε ευχάριστα με τους καθηγητές μας χάρη στους οποίους απολαύσαμε το ταξίδι αυτό και τους οποίους ευχαριστούμε πάρα πολύ. Ελπίζω πολύ σύντομα να οργανωθεί μια νέα εκπαιδευτική επίσκεψη στο εξωτερικό, ισάξια αυτής που πραγματοποιήθηκε!               

                                                                                     Κατερίνα Μπολτσή

Φωτογραφίες από το Παρίσι »